Summary: | Röðun skóla (e. ranking) er vel þekkt víða um heim. Á Íslandi var henni að sögn fyrst beitt vorið 2011 af blaðinu Frjálsri verslun (FV) og aftur 2012. Greinin fjallar um röðun sem aðferð og lítur á alþjóðlega umræðu um efnið, það sem helst þykir mæla með eða gegn röðun. Hún lýsir þáttum sem varða íslenska skólakerfið og röðun skóla. Að því búnu rekur hún inntak og aðferðir íslensku kannananna 2011 og 2012 og leiðir að þeirri niðurstöðu að þær standist ekki samanburð við röðun í löndum á borð við Svíþjóð, Bretland og Pólland. Aðferðafræðin sé of einföld, gögn ekki gagnleg og ekki gefi haldbæra niðurstöðu að raða skólum í eina töflu. Kallað er eftir því að stjórnvöld og skólar búi til gott kerfi. Ranking schools is a well known phenomenon world wide. It was done for the first time in Iceland by the magazine Frjáls verslun (e. Free trade) in spring 2011 and again in 2012. The article deals with ranking as a methodology, looks at the international debate and what are the pros and cons in the matter. It describes issues regarding the Icelandic system, concerning ranking. It then goes through the content and methods of the Icelandic surveys of 2011 and 2012 concluding that the Icelandic survey is not comparable with rankings from other countries such as Sweden, the UK and Poland. Methods are too simplified, data is not useful and putting all schools in one table does not give valid results. The article calls for a good system to be built up by the government and the schools. The author is vice principal of Flensborg upper secondary school and is writing a doctoral thesis contemplating the secondary school system in Iceland.
|