History versus Theory: A Commentary on Marx’s Method in Capital

The gap between Marx’s theoretical writings on political economy (for example, the three volumes of Capital) and his historical writings (such as The Eighteenth Brumaire of Louis Bonaparte and The Civil War in France) arises out of certain limitations that Marx placed upon his political-economic enq...

Full description

Bibliographic Details
Published in:Praktyka Teoretyczna
Main Author: Harvey, David
Format: Article in Journal/Newspaper
Language:Polish
Published: Adam Mickiewicz University in Poznań 2015
Subjects:
Online Access:http://pressto.amu.edu.pl/index.php/prt/article/view/5392
https://doi.org/10.14746/prt.2015.2.1
Description
Summary:The gap between Marx’s theoretical writings on political economy (for example, the three volumes of Capital) and his historical writings (such as The Eighteenth Brumaire of Louis Bonaparte and The Civil War in France) arises out of certain limitations that Marx placed upon his political-economic enquiries. These limitations are outlined in the Grundrisse where Marx distinguishes between the universality of the metabolic relation to nature, the generality of the laws of motion of capital, the particularities of distribution and exchange, and the singularities of consumption. What an analysis of the content of Capital shows is that Marx largely confined his efforts to identifying the law-like character of production to the exclusion of all else. While this allowed him to identify certain laws of motion of capital within any form of the capitalist mode of production, it did not and could not constitute a total theory of a capitalist mode of production. A better understanding of what it is that Marx can do for us through his identification of the general laws of motion leads to a far better appreciation of what it is that we have to do for ourselves in order to make Marx’s theoretical findings applicable to particular conjunctural conditions, such as those that have arisen throughout the economic crisis that began in 2007. Między teoretycznymi pismami Marksa z zakresu ekonomii politycznej (takimi jak, na przykład, trzy księgi Kapitału) a jego pismami historycznymi (jak Osiemnasty Brumaire’a czy Wojna domowa we Francji) istnieje pewna luka, wynikająca z ograniczeń, jakie Marks narzucił swoim badaniom polityczno-ekonomicznym. Ograniczenia te zostały naszkicowane w Zarysie krytyki ekonomii politycznej, gdzie Marks czyni rozróżnienie pomiędzy a) uniwersalnością metabolicznej relacji ze światem natury, b) ogólnym charakterem praw rządzących ruchem kapitału, c) szczególnością podziału i wymiany, a d) jednostkowością procesów konsumpcji. Analiza zawartości Kapitału pokazuje, że Marks zasadniczo ograniczył swoje wysiłki do wykazania, że istnieją prawa, którymi rządzi się proces produkcji. Optyka ta pozwoliła mu na identyfikację pewnych prawidłowości w zakresie ruchów kapitału, właściwych każdemu kapitalistycznemu sposobowi produkcji. Zarazem jednak wykluczała ona pozostałe czynniki, przez co nie mogła ustanowić kompletnej teorii kapitalistycznego sposobu produkcji. Lepsze zrozumienie tego, w czym Marks może nam pomóc dzięki swojemu rozpoznaniu ogólnych zasad ruchu prowadzi do znacznie lepszego zrozumienia, co my sami musimy zrobić, jeśli chcemy, by wyniki jego badań dały się zastosować w konkretnych okolicznościach. Takich jak te, które zaistniały w trakcie kryzysu ekonomicznego towarzyszącego nam od 2007 roku.