Aldur og þróun gossins í Stórhöfða á Heimaey - Óttar Steingrímsson 1988- (2011)
Stórhöfði er hluti af eldstöðvakerfi Vestmannaeyja sem myndar suðurenda Eystragosbeltisins (EVZ). Talið er að eldstöðvakerfi Vestmannaeyja sé á fyrstu stigum þess að verða megineldstöð. Stórhöfði er staðsettur á suðurenda Heimaeyjar, en Heimaey er staðsett 10 km suður af suðurströnd Íslands og er stærst af 18 eyjum Vestmannaeyjaklasans. Einnig er hún í miðju eldstöðvakerfisins. Stórhöfði myndaðist við sprengigos, sem hófst á sjávarbotni, fyrir rúmlega 6000 árum. Mikil gjóska fylgdi gosinu. Gígbarmarnir byggðust upp þannig að þeir einangruðu gosopið frá sjónum, þar af leiðandi breyttist gosið í hraungos. Stórhöfðahraunin einkennast af mörgum þunnum hraunlögum, 10-30 cm þykk hver og eru þau af alkalíbasalt gerð. Áætlað er að gosið hafi staðið yfir í 4 mánuði og magn gosefna var 0,08 km3. Rúmlega 60% gosefna var gjóska, en tæplega 40% voru hraun og gjall. Í dag er ekki unnt að greina gígskálina þar sem höfðinn er mikið gróinn, en reiknað er með að hún sé undir hákolli höfðans.