Framfærsla verkamanna í Reykjavík á öndverðri 20. öld - Hallur Örn Jónsson 1980- (2014)
Umfjöllunarefni ritgerðarinnar er framfærsla verkafólks í Reykjavík á öndverðri 20. öld. Hér er framfærsluhugtakið skilgreint vítt og nær til alls reksturs heimilisins, þ.m.t. tekna og útgjalda. Í fyrri helmingi ritgerðarinnar er tekjuhliðin tekin fyrir. Reifaðar verða helstu heimildir um tekjur verkamanna á þessum árum. Þar sem tekjur og atvinna fara saman hönd í hönd verður reynt að meta hve mikla atvinnu verkamönnum bauðst. Einnig verða aðrar tekjulindir verkafólks skoðaðar, s.s. tekjur af ýmsum aukabúskap og framlag húsmæðra og barna. Í seinni hluta ritgerðarinnar verður athyglinni beint að útgjaldahliðinni. Helstu áætlanir sem gerðar hafa verið um útgjöld verkamanna verða kynntar. Þessar áætlanir eru svo bornar saman við aðrar heimildir um neyslu verkafólks á þessum árum, s.s. ævisögur og dægurmálaumræðu eins og hún birtist á síðum dagblaðanna. Sömuleiðis verður fyrstu íslensku neyslukönnuninni frá árinu 1939 gerð skil ásamt sambærilegum neyslukönnunum frá Danmörku og Noregi. Með hliðsjón af þessum heimildum er svo sett fram ágiskun um tekjur og samsetningu útgjalda fimm manna verkamannafjölskyldu í Reykjavík árið 1914.