Hvað merkir 8 í einkunn? : hugleiðing um „einkunnabólgu“ - Helgi Skúli Kjartansson 1949- (2012)
Greinin er hugsuð sem innlegg í umræðu um vaxandi notkun hárra einkunna á Íslandi, svonefnda „einkunnabólgu“ eða „einkunnaverðbólgu“. Fremur en leiða að ákveðinni niðurstöðu er reynt að skýra hugtök og vekja til umhugsunar um ólíkar hliðar málsins: orsakir, afleiðingar og hugsanleg viðbrögð. Þrátt fyrir góðan ásetning (að vilja veita jákvæða endurgjöf fremur en neikvæða og láta nemanda njóta vafans) vinnur áhersla á háar einkunnir gegn sjálfri sér að því marki sem einkunnirnar verða ekki lengur „háar“ í samjöfnuði. Markmiðinu verður þá ekki náð nema með sífellt hærri einkunnum. Ef einkunnir, líkt og verð, fá að hækka endalaust þarf að mæta því með reglulegri endurskoðun á einkunnaskalanum. Samanburði við verðlag og verðbólgu er beitt til að ræða hvort hægt sé að sætta sig við smáhækk-andi einkunnir sem varanlegt og jafnvel æskilegt ástand. Rather than being a study in its own right, the point of the paper is to contribute to the discussion of grade inflation in Iceland. Despite laudable intentions (positive rather than negative feedback, giving the student the benefit of doubt) the preferred use of high grades is self-defeating to the extent that their being “high” is eroded by comparison. The purpose, therefore, is served only by ever higher grades. If grades, like prices, are allowed to rise indefinitely, such a rise must be accommodated by periodic adaptation of the grading scale. Comparison to prices and inflation is used to discuss whether gradually rising grades can be regarded as a permanent and even feasible state.