Ávöxtun séreignarsparnaðar og viðbótartryggingaverndar - Gunnlaugur Sigmarsson (2007)
Verkefnið er opið nemendum og starfsfólki Háskólans á Akureyri Í þessu verkefni er farið yfir séreignarsparnað og skoðað hvort slíkur sparnaður sér hagstæðasta sparnaðarformið. Til að finna svar við þeirri spurningu er farið yfir þróun séreignarsparnaðar frá því að hann var samþykktur með lögum um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða nr. 129/1997. Farið er yfir lagaheimildir, ávöxtun og ávöxtunarmöguleika hjá vörsluaðilum sparnaðarins. Þá er farið yfir ávöxtunarleiðir í annars konar sparnaði og sýnd dæmi um sparnað. Niðurstaða þessara rannsókna er að mótframlag vinnuveitanda og niðurfelling á fjármagnstekjuskatti gerir séreignarsparnað að besta ávöxtunarkosti sem völ er á. Þeir sem ekki spara eru ekki að nýta sér þá kjarasamninga sem aðilar vinnumarkaðarins hafa samið um og ríkið styrkt með ákveðnu skattahagræði. Með því að leggja í séreignarsparnað aukast ráðstöfunartekjur verulega umfram það sem greiðslur frá Tryggingastofnun og lögbundnum lífeyrissparnaði tryggja og gerir það auðveldara að haga starfslokum í samræmi við óskir og þarfir sparenda. Þegar litið er til mótframlags vinnuveitanda má segja að sá sem leggur fyrir í séreignarsparnað fái greitt fyrir að spara og það hafa fáir efni á því að láta slíkt fram hjá sér fara. Lykilorð: Séreignarsparnaður viðbótartryggingavernd viðbótarlífeyrissparnaður ávöxtun sparnaður